Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi derin bir psikolojik gerilim labirentine sürüklüyor. Film, babasının trajik ölümünün ardından yas tutan içe kapanık genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hikayesini anlatıyor. Hayatı, daha önce varlığından haberdar olmadığı karizmatik amcası Charlie'nin (Matthew Goode) ortaya çıkmasıyla tamamen değişir. Annesi Evelyn (Nicole Kidman) ile zaten gergin olan ilişkisi, bu gizemli yabancının evlerine yerleşmesiyle daha da karmaşık bir hal alır.

India başlangıçta temkinli olsa da, Charlie'nin büyüleyici ve rahatsız edici dünyasına karşı giderek artan bir çekim hisseder. Film, yas, ergenlik, bastırılmış arzular ve aile içindeki karanlık sırlar temalarını ustalıkla işliyor. Mia Wasikowska'nın naiflik ve keskin zekayı bir arada sunan performansı, Matthew Goode'nin ürpertici derecede çekici karakteriyle mükemmel bir tezat oluşturuyor. Nicole Kidman ise duygusal olarak kırılgan bir anne portresi çizerek oyuncu kadrosuna derinlik katıyor.

Park Chan-wook'un imzasını taşıyan görsel şölen ve sembolizm, her sahneye sinmiş durumda. Kurgu, müzik ve sinematografi, gerilimi adım adım artırarak izleyiciyi son ana kadar ekrana kilitlemeyi başarıyor. Stoker, sıradan bir gerilim filminden çok daha fazlası; karakterlerin psikolojik derinliklerine inen, rahatsız edici ama bir o kadar da büyüleyici bir sanat eseri. Aile bağlarının karanlık yüzünü ve kalıtımla gelen tuhaflıkları merak edenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.